EEN UITZONDERLIJKE “TERROIR” (BODEM)


Geologische kaart van de wijngaarden von Châteauneuf-du-Pape


 

Bedekt met een zee van grote geelachtige grote en kleine keien, bieden de wijngaarden van Chateauneuf-du-Pape een uniek en tijdloos uitzicht. Lopen op de keien geeft een ​​goede indruk hoe moeilijk het moet zijn om de grond te bewerken en het beste eruit te halen.

 

Châteauneuf-du-Pape is gelegen in het noordwestelijke deel van de Vaucluse, een Frans departement dat zijn naam kreeg aan het eind van de 18e eeuw. Het is vernoemd naar de smalle vallei waar de rivier de Sorgue zijn oorsprong heeft (Vallis Clausa in het Latijn).

Het wijngebied van Châteauneuf-du-Pape wordt in het westen begrensd door de  Rhône rivier, en de beroemde Mont Ventoux ligt 40 km in het oosten. De plaats Châteauneuf ligt op een heuvel met het oude kasteel op ongeveer 110m hoogte. De omliggende wijngaarden bevinden zich op het glooiende landschap en een groot plateau dat ten westen van Mont-Redon (119 m) begint. Het loopt vandaar verder oostwaarts naar het hoogste punt in Pied Long (128 m) en vervolgens verder zuidwaarts naar het beroemde lieu-dit La Crau (een lieu-dit is een kadastraal begrensd gebied).

In de Tertiaire periode was dit gebied, 60 miljoen jaar geleden, een ondiepe oerzee, een voortzetting van de Middellandse Zee met een overstroomde  Rhône-vallei. Nadat de zee zich had teruggetrokken was het achtergelaten sedimentair gesteente vooral safre; een aggregaat van zandige sedimenten, met banken van klei en kalksteen. Toen de Alpen tijdens de late Tertiaire periode en in het begin van de Quartaire ijstijden, gevolgd door een warme periode waardoor de gletsjers smolten werden gevormd, veroorzaakte dit een uitholling van het sedimentair gesteente in ​​de Rhône-vallei. Als gevolg hiervan werden vele miljoenen tonnen rotsen, keien, kiezel en kwarts getransporteerd vanuit de Alpen over een afstand van honderden kilometers. Door erosie en wrijving werden de keien  glad en rond en werden ze gedeponeerd in lagen bovenop het bestaande gesteente. In een reeks van 4 ijstijden, onderbroken door warme interglaciale periodes, werden de tegenwoordig zichtbare terrassen in Châteauneuf-du-Pape vormgegeven.

De laagste terrassen, die u kunt zien bij het naderen van Châteauneuf-du-Pape vanaf Sorgues in het zuiden, werden gevormd tijdens de Würmian Periode (100.000 jaar geleden). De grond is hier erg heterogeen en bestaat uit wisselende combinaties van klei, zand, kalksteen en mergel. Het oppervlak is bedekt met afwisselend grote en kleine steentjes, maar op sommige plaatsen ook afwezig.

De bodem en de ondergrond kunnen uit zeer verschillende lagen zijn opgebouwd. In het algemeen kan men stellen dat de bodem in Châteauneuf-du-Pape kalksteen bevat in het (rotsachtige) westelijk deel, zand en kleigrond bedekt met grote stenen op de plateaus, gemengd met zand en/of rode en grijze klei, en met name klei in het lagere noordelijke deel van het wijngebied. In het glooiende oosten is de bodem minder steenachtige en vooral zanderig en wordt afgewisseld met mergel terwijl het lagere zuiden de bodem een mix van zand en kleigrond kent met daaronder een goed drainerende laag grind. De grote keien, ook wel “galets roules” genoemd, dragen bij aan de kwaliteit van de wijnstokken en druiven door de opslag van warmte tijdens de dag en het vasthouden van water.

Kalksteen

Ronde keien

Zandsteen/Klei

Zand